Φεβ 07

Αφίσα για τον επαναστατικό συνδικαλισμό

Ιαν 19

Βέροια: Μια αντιφασιστική πόλη

Με αφορμή τα γεγονότα της ημέρας των «εγκαινίων» των γραφείων της Χρυσής Αυγής

 Στις 14 Ιανουαρίου οι ναζί της Χρυσής Αυγής αποπειράθηκαν να ανοίξουν τα γραφεία τους στη Βέροια στην πλατεία Ωρολογίου. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ναζιστές προσπαθούν να πατήσουν πόδι στην πόλη. Kαι σε αυτή την περίπτωση τα αντανακλαστικά του κινήματος ήταν γρήγορα. Συλλογικότητες και τοπικά σωματεία, κόμματα και φορείς γρήγορα έσπευσαν να καλέσουν την κοινωνία σε εγρήγορση. Και αν στα λόγια πολλά μπορούν να ειπωθούν, αυτό που επιβεβαιώνει τη συνέπεια των ανθρώπων είναι οι πράξεις.

Από νωρίς το πρωί του Σαββάτου 14/12 στην πλατεία Ωρολογίου είχαν κυριολεκτικά στρατοπεδεύσει πολύ ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, ΕΚΑΜ, Ασφάλεια κλπ, έχοντας αποκλείσει περιμετρικά τα γραφεία των Χ.Αιτών, που εκείνη την ώρα μετριούνταν στα δάκτυλα του ενός χεριού. Από τα μεγάφωνα των περήφανων εθνικιστών ναζί έπαιζαν εναλλάξ στρατιωτικά εμβατήρια, Σφακιανάκης και ο εθνικός ύμνος. Δεν ήταν και πολύ δύσκολο κάποιος/α να ανακαλέσει εικόνες από τις παλιές εποχές που ο στρατός των ναζί ή των χουντικών περιφρουρούσε το ανάλογο κάθε φορά «πολιτιστικό» επίπεδο των κοπαδιών τους. Ενώ οι αντιφασιστικές δυνάμεις σιγά σιγά συγκεντρώνονταν, δύο νεοναζιστές ανεγκέφαλοι προσπάθησαν να περάσουν προκαλώντας μέσα από την αντιφασιστική συγκέντρωση. Όπως είναι λογικό, διώχτηκαν με το ανάλογο προς φασίστες πνεύμα. Αυτή ήταν και η αφορμή για να επιτεθούν οι δυνάμεις των ΜΑΤ με χημικά, χειρομβοβίδες κρότου λάμψης, γκλομπ, στην αντιφασιστική συγκέντρωση. Οι αντιφασίστες/τριες μετά την πρώτη επίθεση προσπάθησαν να ανακαταλάβουν την πλατεία, μάταια όμως γιατί όπως φάνηκε υπήρχαν σαφείς εντολές να μην επιτραπεί αυτό, προκειμένου οι νεοναζί να κάνουν τα εγκαίνια των γραφείων τους, ως νόμιμο πολιτικό κόμμα, με τους «δημοκρατικά» εκλεγμένους αντιπροσώπους. Η αστυνομία για δεύτερη φορά επιτέθηκε στους διαδηλωτές πιέζοντας τους προς την παλιά έξοδο της πόλης προς την Κοζάνη. Ακολούθησε ένα πρόχειρο στήσιμο οδοφραγμάτων, πετροπόλεμος και συγκρούσεις σώμα με σώμα με τον στρατό των ΜΑΤ, που απαντούσαν συνέχεια με τη ρίψη χημικών και χειροβομβίδων. Στη συνέχεια οι αντιφασίστες ανασυντάχθηκαν και έκαναν πορεία στις γειτονιές της πόλης για να καταλήξουν στην πλατεία Δημαρχείου όπου τους περίμενε κι άλλος κόσμος. Το αντιφασιστικό μπλοκ αποπειράθηκε να κάνει πορεία προς την πλατεία Ωρολογίου, που σύμφωνα με πληροφορίες, είχαν καταφθάσει οι χρυσαυγίτες για να εγκαινιάσουν τα ολικά κατεστραμμένα γραφεία τους. Όλοι κι όλοι, ένα κοπάδι 40 δολοφονικών οπαδών του Χίτλερ, εχθροί της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Για μια ακόμη φορά, η Βέροια αποδείχτηκε για αυτούς ένα μικρό Βατερλό. Φεύγοντας από την πόλη πήραν μαζί τους ό,τι είχε απομείνει στα γραφεία, ακόμα και τα λάβαρα, αφήνοντας πίσω τους ένα άδειο κτίριο.

Κάπως έτσι αποτράπηκε για μια ακόμα φορά το νεοναζιστικό κόμμα των δολοφόνων να πατήσει πόδι στην Βέροια. Είναι σίγουρο πως θα το ξαναεπιχειρήσουν, αφού πλέον είναι βέβαιοι πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα τους σιγοντάρει, παίζοντας επικίνδυνα παιχνίδια. Από την ιστορία θα κριθεί ως μαύρη σελίδα της, η απουσία από τα γεγονότα του ΚΚΕ, που από τη μία καλεί σε  απομόνωση των φασιστών και από την άλλη κατηγορεί για τυχοδωκτισμό τους αντιφασίστες. Είναι χρήσιμο να θυμίσουμε προς τους συναγωνιστές της αριστεράς, τους ανένταχτους, ευσυνείδητους πολίτες, πως οι δολοφόνοι δεν αντιμετωπίζονται με ανακοινώσεις στον τύπο και τα μπλογκ. Γνωρίζουμε πως γνωρίζετε τον ρόλο που έπαιξαν στο παρελθόν και παίζουν και τώρα οι ναζί στην εδραίωση της κυριαρχίας των αφεντικών σε κράτος κι αγορές, για την πειθάρχηση των αγωνιστών/τριών των κοινωνικών κινημάτων. Ο εχθρός των ναζί είναι το εργατικό και κοινωνικό κίνημα που παλεύει για δικαιοσύνη. Ας μην διαψεύσουμε τους φόβους τους ούτε στιγμή. Δεν φτάνει στο δρόμο να κατεβαίνουν οι 200-300 ενεργοί πολίτες για να πνίξουν το φίδι. Χρειάζεται να φτιαχτεί ένα ακηδεμόνευτο «από τα κάτω» οριζόντιο μαχητικό αντιφασιστικό κίνημα, στην εργασία, στα σχολεία, τις γειτονιές κ.α που όχι μόνο θα φράζει το δρόμο στους φασίστες, αλλά θα ανοίγει γενικευμένα το δρόμο της αντίστασης και της ανυπακοής στις προσταγές των “από πάνω”.

 

Υ.Γ 1: Μία μέρα μετά την νίκη των αντιφασιστών/τριών της Βέροιας, έγινε παρέμβαση εργαζομένων στην πόλη για το δικαίωμα στην Κυριακάτικη αργία. Η πρώτη σκέψη όλων μας ήταν πως μια καθαρή από φασισμό πόλη έχει βάλει τα θεμέλια για την ελεύθερη διαμόρφωση ενός δημόσιου χώρου για την εδραίωση της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Στο καθεστώς που ονειρεύονται οι ναζί δεν υπάρχει χώρος για ελεύθερους ανθρώπους

 

Υ.Γ 2: Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές οι ναζί της Χρυσής Αυγής επιτέθηκαν σε δασκάλους και γονείς σχολείου στο Πέραμα που θα υποδεχτεί στις τάξεις τους μικρά προσφυγόπουλα – πάντα με τη συνοδεία αστυνομίας.

 

Το τέρας φαίνεται να σηκώνει ξανά κεφάλι. Τώρα είναι η ώρα να τελειώσουμε μια και καλή με αυτό.

 

Με επαναστατικά σωματεία βάσης, με συνελεύσεις γειτονιάς και αντιφασιστική άμεση δράση

να μην αφήσουμε σπιθαμή γης στους φασίστες.

 

Πίσω φασίστες – εμπρός αγωνιστές

Όλοι στις συνελεύσεις

Όλοι στο δρόμο

 

Ιαν 12

Παρέμβαση αληλλεγγύης στη Βέροια με τη ΣΒΕΟΔ

Σε μια μέρα φρενήτιδας για τους κούριερ – λόγω του μαλακού καιρού μετά τον χιονιά – έγινε πέρασμα από τη Γενική Ταχυδρομική και τις άλλες κούριερ της Βέροιας την Πέμπτη 12 Γενάρη με υλικό της Συνέλευσης Βάσης Εργαζομένων – Οδηγών Δικύκλου. Στη συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων – που έγινε ως συνέχεια της προχθεσινής δράσης της ΕΣΕ Ημαθίας στη Νάουσα – η ανταπόκριση ήταν θετική.

Ως Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Ημαθίας στεκόμαστε απέναντι στην αυθαιρεσία των αφεντικών και στην ποινικοποίηση των ταξικών αγώνων και απαντάμε με την αλληλεγγύη μας.

Ακολουθεί το κείμενο αλληλεγγύης της ΕΣΕ-Ημαθίας στους εργαζόμενους του ΣΒΕΟΔ:

Οι Ταξικοί Αγώνες δεν είναι Νόμιμοι ή Παράνομοι. Είναι Δίκαιοι.

Ο αγώνας για τους εργαζόμενους της Γενικής Ταχυδρομικής, αφού κατάφερε να πετάξει από πάνω του το βαρύδι του προδοτικού γραφειοκρατικού συνδικαλισμού και να σταθεί στα δικά του πόδια, αφού πήρε τη νίκη στο δρόμο και στο δικαστήριο, μπαίνει τώρα στη φάση της ενορχηστρωμένης ανήθικης επίθεσης για την εξόντωση της βάσης του. Στις 12 Γενάρη 2017 δικάζονται μηνύσεις της ΓΤ κατά οχτώ εργαζόμενων, πρώην και νυν, αλληλέγγυων από το Αιγάλεω και μελών της Συνέλευσης Βάσης Οδηγών Δικύκλου.

Τέλη του 2012 η εταιρεία μεθοδεύει το θάψιμο χρεών σε νέο επιχειρησιακό σχήμα και εκβιάζει ουσιαστικά εργαζόμενους να αποχωρήσουν οικειοθελώς και χωρίς αποζημίωση. Στις κινητοποιήσεις που καλούνται το Νοέμβρη τόσο από το κλαδικό, όσο και από το επιχειρησικό σωματείο, αιτούμενο είναι όχι τα χρωστούμενα στους εργαζόμενους αλλά η διάσωση της εταιρείας. Στη λήξη 4-ωρης στάσης εργασίας στις 7/12/2012 η εταιρεία απαντάει με κλείδωμα του καταστήματος (lock-out), οι εργαζόμενοι στέκονται εκεί να το εμποδίσουν, η δικηγόρος της ΓΤ τους μηνύει και ο εργατοπατέρας της κλαδικής υπογράφει στο αστυνομικό τμήμα δήλωση-προδοσία του αγώνα.

Μετά από αυτά εργαζόμενοι και αλληλέγγυοι συνεχίζουν τον αγώνα από τα κάτω μαζί με τη Συνέλευση Βάσης Οδηγών Δικύκλου. Η συνεργασία αυτή, μέρα με τη μέρα το επόμενο διάστημα, εξελίσσεται σε σχέση ταξικής συνδιαμόρφωσης, αλληλοεκτίμησης και αλληλεγγύης. Το δικαστήριο του Νοέμβρη του 2013 δικαιώνει πλήρως όσους στάθηκαν όρθιοι απέναντι σε αφεντικά και τσιράκια, καθώς (α) αναγνωρίζει ότι η διάδοχη εταιρεία συνεχίζει να κουβαλάει το χρέος και (β) οι εργαζόμενοι σωστά έκαναν κατάληψη για να περιφρουρήσουν την εργασία τους.

Κι εκεί που θα περίμενε κανείς να σταματήσουν οι διώξεις, το πάθος για πιο πολλά κέρδη μένει άσβηστο κι η δίψα για εκδίκηση ενός αγώνα που κερδίζεται τους ωθεί να συνεχίσουν τον ανήθικο πόλεμο με νέες μηνύσεις. Μεθαύριο δικάζουν πάλι αυτούς που ζητούν τα αυτονόητα: α) να δωθεί ο μισθός της επιχερησιακής σύμβασης και στους 2500 εργαζόμενους της Γενικής Ταχυδρομικής, β) να πληρώνει εταιρικά δίκυκλα και μέσα ατομικής προστασίας σε όλους τους οδηγούς και γ) να καταβάλει βαρέα κι ανθυγιιενά ένσημα.

Δικάζουν όσους γυρνάν την πλάτη στον πουλημένο συνδικαλισμό για να οργανώσουν τον δικό τους ξεκάθαρο αγώνα σε σωματεία βάσης, χωρίς προέδρους, διοικητικά συμβούλια και κλειστές διαδικασίες. Όσους επιλέγουν να συνεννοούνται με τους συναδέλφους τους ως ίσοι προς ίσους στη συνέλευση του σωματείου τους για να οργανώσουν την πάλη της δικιάς τους τάξης και να κάνουν πράξη ότι πρέπει για να κερδίσουν το δίκιο τους.

Εμείς ως εργαζόμενοι από την Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση στεκόμαστε, όπως οφείλουμε, μαζί τους και σ’αυτό τον σκόπελο. Γιατί κάθε αγώνας ταξικός ενάντια στους καταπιεστές μας είναι αγώνας δίκαιος.

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Ημαθίας

Γενάρης 2017

Για την ιστορία του αγώνα και το δικαστήριο μπορείτε να ανατρέξετε στο έκτακτο τεύχος της  Συνέλευσης Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου «Στο Ρελαντί»

στη σελίδα

http://sveod.espivblogs.net/2017/01/04/reladi_28GenikiTaxydromiki/

Η αφίσα για τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια στις 12/1 ώρα 9 πμ στην Αθήνα

Ιαν 12

Παρέμβαση αληλλεγγύης στη Νάουσα με τη ΣΒΕΟΔ

Μέσα σε πολικές για τους εργαζόμενους/ες συνθήκες έγινε παρέμβαση αλληλεγγύης την Τετάρτη 11/1 στην πόλη της Νάουσας με τη Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων – Οδηγών Δικύκλου. Ο κακός καιρός μας έδωσε τη δυνατότητα να ενημερώσουμε και να συζητήσουμε με τους εργαζόμενους/ες της Γενικής Ταχυδρομικής, της ACS, και της Speedex για την μήνυση που κατέθεσε η Γενική Ταχυδρομική σε βάρος των εργαζομένων και του σωματείου τους στην Αθήνα, μετά το νικηφόρο αγώνα του τελευταίου. Η ανταπόκριση ήταν θετική.

Ως Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Ημαθίας στεκόμαστε απέναντι στην αυθαιρεσία των αφεντικών και στην ποινικοποίηση των ταξικών αγώνων και απαντάμε με την αλληλεγγύη μας.

Ακολουθεί το κείμενο αλληλεγγύης της ΕΣΕ-Ημαθίας στους εργαζόμενους του ΣΒΕΟΔ

Οι Ταξικοί Αγώνες δεν είναι Νόμιμοι ή Παράνομοι. Είναι Δίκαιοι.

Ο αγώνας για τους εργαζόμενους της Γενικής Ταχυδρομικής, αφού κατάφερε να πετάξει από πάνω του το βαρύδι του προδοτικού γραφειοκρατικού συνδικαλισμού και να σταθεί στα δικά του πόδια, αφού πήρε τη νίκη στο δρόμο και στο δικαστήριο, μπαίνει τώρα στη φάση της ενορχηστρωμένης ανήθικης επίθεσης για την εξόντωση της βάσης του. Στις 12 Γενάρη 2017 δικάζονται μηνύσεις της ΓΤ κατά οχτώ εργαζόμενων, πρώην και νυν, αλληλέγγυων από το Αιγάλεω και μελών της Συνέλευσης Βάσης Οδηγών Δικύκλου.

Τέλη του 2012 η εταιρεία μεθοδεύει το θάψιμο χρεών σε νέο επιχειρησιακό σχήμα και εκβιάζει ουσιαστικά εργαζόμενους να αποχωρήσουν οικειοθελώς και χωρίς αποζημίωση. Στις κινητοποιήσεις που καλούνται το Νοέμβρη τόσο από το κλαδικό, όσο και από το επιχειρησικό σωματείο, αιτούμενο είναι όχι τα χρωστούμενα στους εργαζόμενους αλλά η διάσωση της εταιρείας. Στη λήξη 4-ωρης στάσης εργασίας στις 7/12/2012 η εταιρεία απαντάει με κλείδωμα του καταστήματος (lock-out), οι εργαζόμενοι στέκονται εκεί να το εμποδίσουν, η δικηγόρος της ΓΤ τους μηνύει και ο εργατοπατέρας της κλαδικής υπογράφει στο αστυνομικό τμήμα δήλωση-προδοσία του αγώνα.

Μετά από αυτά εργαζόμενοι και αλληλέγγυοι συνεχίζουν τον αγώνα από τα κάτω μαζί με τη Συνέλευση Βάσης Οδηγών Δικύκλου. Η συνεργασία αυτή, μέρα με τη μέρα το επόμενο διάστημα, εξελίσσεται σε σχέση ταξικής συνδιαμόρφωσης, αλληλοεκτίμησης και αλληλεγγύης. Το δικαστήριο του Νοέμβρη του 2013 δικαιώνει πλήρως όσους στάθηκαν όρθιοι απέναντι σε αφεντικά και τσιράκια, καθώς (α) αναγνωρίζει ότι η διάδοχη εταιρεία συνεχίζει να κουβαλάει το χρέος και (β) οι εργαζόμενοι σωστά έκαναν κατάληψη για να περιφρουρήσουν την εργασία τους.

Κι εκεί που θα περίμενε κανείς να σταματήσουν οι διώξεις, το πάθος για πιο πολλά κέρδη μένει άσβηστο κι η δίψα για εκδίκηση ενός αγώνα που κερδίζεται τους ωθεί να συνεχίσουν τον ανήθικο πόλεμο με νέες μηνύσεις. Μεθαύριο δικάζουν πάλι αυτούς που ζητούν τα αυτονόητα: α) να δωθεί ο μισθός της επιχερησιακής σύμβασης και στους 2500 εργαζόμενους της Γενικής Ταχυδρομικής, β) να πληρώνει εταιρικά δίκυκλα και μέσα ατομικής προστασίας σε όλους τους οδηγούς και γ) να καταβάλει βαρέα κι ανθυγιιενά ένσημα.

Δικάζουν όσους γυρνάν την πλάτη στον πουλημένο συνδικαλισμό για να οργανώσουν τον δικό τους ξεκάθαρο αγώνα σε σωματεία βάσης, χωρίς προέδρους, διοικητικά συμβούλια και κλειστές διαδικασίες. Όσους επιλέγουν να συνεννοούνται με τους συναδέλφους τους ως ίσοι προς ίσους στη συνέλευση του σωματείου τους για να οργανώσουν την πάλη της δικιάς τους τάξης και να κάνουν πράξη ότι πρέπει για να κερδίσουν το δίκιο τους.

Εμείς ως εργαζόμενοι από την Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση στεκόμαστε, όπως οφείλουμε, μαζί τους και σ’αυτό τον σκόπελο. Γιατί κάθε αγώνας ταξικός ενάντια στους καταπιεστές μας είναι αγώνας δίκαιος.

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Ημαθίας

Γενάρης 2017

Για την ιστορία του αγώνα και το δικαστήριο μπορείτε να ανατρέξετε στο έκτακτο τεύχος της  Συνέλευσης Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου «Στο Ρελαντί»

στη σελίδα

http://sveod.espivblogs.net/2017/01/04/reladi_28GenikiTaxydromiki/

Η αφίσα για τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια στις 12/1 ώρα 9 πμ στην Αθήνα

Ιαν 11

Κάλεσμα για συγκέντρωση ενάντια στο άνοιγμα των γραφείων της Χ.Α στη Βέροια 14/1, 10πμ

Συγκέντρωση ενάντια στο άνοιγμα γραφείων της Χρυσής Αυγής

Σάββατο 14/1/2017 στις 10 πμ, πλατεία Ωρολογίου, Βέροια

Η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Ημαθίας συμμετέχει στο κάλεσμα για συγκέντρωση των αντιφασιστών-αντιφασιστριών στην πλατεία Ωρολογίου της Βέροιας, το Σάββατο 14-1-2017, στις 10 πμ, για να μην αφήσουμε εκατοστό χώρο στους φασίστες της Χρυσής Αυγής.

Φασίστες, Σεξιστές, τσιράκια των αφεντικών, πίσω στις τρύπες σας.
Εργαζόμενες κι εργαζόμενοι όλοι και όλες στο δρόμο.

Μαχητικός προλεταριακός αντιφασισμός παντού.

Ιαν 11

Οι ταξικοί αγώνες δεν είναι νόμιμοι ή παράνομοι. Είναι δίκαιοι

Ο αγώνας για τους εργαζόμενους της Γενικής Ταχυδρομικής, αφού κατάφερε να πετάξει από πάνω του το βαρύδι του προδοτικού γραφειοκρατικού συνδικαλισμού και να σταθεί στα δικά του πόδια, αφού πήρε τη νίκη στο δρόμο και στο δικαστήριο, μπαίνει τώρα στη φάση της ενορχηστομένης ανήθικης επίθεσης για την εξόντωση της βάσης του. Στις 12 Γενάρη 2017 δικάζονται μηνύσεις της ΓΤ κατά οχτώ εργαζόμενων, πρώην και νυν, αλληλέγγυων από το Αιγάλεω και μελών της Συνέλευσης Βάσης Οδηγών Δικύκλου.

Τέλη του 2012 η εταιρεία μεθοδεύει το θάψιμο χρεών σε νέο επιχειρησιακό σχήμα και εκβιάζει ουσιαστικά εργαζόμενους να αποχωρήσουν οικειοθελώς και χωρίς αποζημίωση. Στις κινητοποιήσεις που καλούνται το Νοέμβρη τόσο από το κλαδικό, όσο και από το επιχειρησικό σωματείο, αιτούμενο είναι όχι τα χρωστούμενα στους εργαζόμενους αλλά η διάσωση της εταιρείας. Στη λήξη 4-ωρης στάσης εργασίας στις 7/12/2012 η εταιρεία απαντάει με κλείδωμα του καταστήματος (lock-out), οι εργαζόμενοι στέκονται εκεί να το εμποδίσουν,   η δικηγόρος της ΓΤ τους μηνύει και ο εργατοπατέρας της κλαδικής υπογράφει στο αστυνομικό τμήμα δήλωση-προδοσία του αγώνα.

Μετά από αυτά εργαζόμενοι και αλληλέγγυοι έρχονται συνεχίζουν τον αγώνα από τα κάτω μαζί με τη Συνέλευση Βάσης Οδηγών Δικύκλου. Συνεχίζουν να αγωνίζονται μαζί και η συνεργασία αυτή έχει μετατραπεί σε  εξελισσόμενη σχέση ταξικής συνδιαμόρφωσης, αλληλοεκτίμησης και αλληλεγγύης. Το δικαστήριο του Νοέμβρη του 2013 δικαιώνει πλήρως όσους στάθηκαν όρθιοι απέναντι σε αφεντικά και τσιράκια, καθώς (α) αναγνωρίζει ότι η διάδοχη εταιρεία συνεχίζει να κουβαλάει το χρέος και (β) οι εργαζόμενοι σωστά έκαναν κατάληψη για να περιφρουρήσουν την εργασία τους.

Κι εκεί που θα περίμενε κανείς να σταματήσουν οι διώξεις, το πάθος για πιο πολλά κέρδη μένει άσβηστο κι η δίψα για εκδίκηση ενός αγώνα που κερδίζεται τους ωθεί να συνεχίσουν τον ανήθικο πόλεμο με νέες μηνύσεις. Μεθαύριο δικάζουν πάλι αυτούς που ζητούν τα αυτονόητα: α) να δωθεί ο μισθός της επιχερησιακής σύμβασης και στους 2500 εργαζόμενους της Γενικής Ταχυδρομικής, β) να πληρώνει εταιρικά δίκυκλα και μέσα ατομικής προστασίας σε όλους τους οδηγούς και γ) να καταβάλει βαρέα κι ανθυγιιενά ένσημα.

Δικάζουν όσους γυρνάν την πλάτη στον πουλημένο συνδικαλισμό για να οργανώσουν τον δικό τους ξεκάθαρο αγώνα σε σωματεία βάσης, χωρίς προέδρους, διοικητικά συμβούλια και κλειστές διαδικασίες. Όσους επιλέγουν να συνεννοούνται με τους συναδέλφους τους ως ίσοι προς ίσους στη συνέλευση του σωματείου τους για να οργανώσουν την πάλη της δικιάς τους τάξης και κάνουν πράξη ότι πρέπει για να κερδίσουν το δίκιο τους.

Εμείς ως εργαζόμενοι από την Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση στεκόμαστε, όπως οφείλουμε, μαζί τους και σ’αυτό τον σκόπελο. Γιατί κάθε αγώνας ταξικός ενάντια στους καταπιεστές μας είναι αγώνας δίκαιος.

 

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Ημαθίας

Γενάρης 2017

 

Για την ιστορία μπορείτε να ανατρέξετε στο έκτακτο τεύχος της  Συνέλευσης Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου «Στο Ρελαντί»

στη σελίδα

http://sveod.espivblogs.net/2017/01/04/reladi_28GenikiTaxydromiki/

Δεκ 23

Κάλεσμα 28/12 για τη δημιουργία Συντονισμού Ημαθίας ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας

ΑΝ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ΝΑ ΨΩΝΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ,

ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

 

Οι κυβερνήσεις του εργασιακού μεσαίωνα κάνουν συνεχώς βήματα προς την πλήρη κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Εκατοντάδες χιλιάδες εμποροϋπάλληλοι εργάζονται σε συνθήκες φυσικής και ψυχικής εξόντωσης καθώς στον κλάδο του εμπορίου εφαρμόζονται ήδη όλα τα αντεργατικά μέτρα των μνημονίων (ελαστικά ωράρια, ατομικές συμβάσεις κ.α.). Το καθεστώς της απλήρωτης εργασίας για μήνες έως χρόνια εξαπλώνεται συνεχώς.

Το εμπορικό κεφάλαιο θέλει τους εργαζόμενους να δουλεύουν σε συνθήκες εξευτελισμού καθώς παράλληλα εφαρμόζει ακραία μέτρα χειραγώγησης στο όνομα της παραγωγικότητας. Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας καθιερώνει ένα μοντέλο εργασίας όπου η εργοδοσία θα ελέγχει το σύνολο της ζωής των εργαζομένων, την προσωπική ζωή, τον ελεύθερο χρόνο, την ξεκούραση, την αξιοπρέπεια. Μοναδικό δικαίωμα που θα επιτρέπεται είναι αυτό της αγοράς (για ποιούς άραγε όταν η πλειοψηφία του λαού είναι στη φτώχεια και την ανεργία και οι περισσότεροι δεν έχουν να αγοράσουν τα στοιχειώδη αγαθά επιβίωσης;) ενώ ψυχαγωγία θα θεωρείται μόνο η βόλτα στα εμπορικά κέντρα!

Η μάχη για την κυριακάτικη αργία αφορά το σύνολο της εργατικής τάξης και μπορεί να κερδηθεί. Σ αυτή τη βάση καλούμε εργατικά σωματεία τόσο από τον ευρύτερο κλάδο του εμπορίου όσο και από άλλους κλάδους, συλλογικότητες εργαζομένων κι ανέργων, συνελεύσεις γειτονιάς και διάφορες συλλογικότητες του ταξικού και κοινωνικού κινήματος, να αναλογιστούμε τις ευθύνες που μας αντιστοιχούν, αλλά και τη δύναμη που έχουμε στα χέρια μας και στηριζόμενοι στις δικές μας πλάτες, στην από τα κάτω οργάνωσή μας και στην ταξική αλληλεγγύη να δυναμώσουμε τόσο τον αγώνα για την Κυριακάτικη αργία, όσο και το σύνολο των αγώνων μας για τα εργατικά μας συμφέροντα και δικαιώματα, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας.

 

Καλούμε σε συνέλευση συντονισμού με θέμα την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας που θα γίνει την Τετάρτη στις 28/12 στις 18.00 στο Ζαχαροπλαστείο Σερεμέτας.

ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ – ΔΕΝ ΨΩΝΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ

ΟΥΤΕ 52 ΟΥΤΕ ΚΙ 8, ΚΑΝΕΝΑ ΜΑΓΑΖΙ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΑΝΟΙΧΤΟ

Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΘΕΙ

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ!

Νοέ 13

Πολυτεχνείο 1973: Η μνήμη ζει μέσα στους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας για δικαιοσύνη, ισότητα, ελευθερία

 

Τέσσερις δεκαετίες μετά από την εξέγερση των νεολαίων και των εργατριών/τών του Πολυτεχνείου, μία πληκτική παρέλαση “δημοκρατών”, κυβερνητικών κρατικών και κομματικών γραφειοκρατών, προσπαθεί κάθε χρόνο με όλα τα μέσα να απονευρώσουν το χαρακτήρα εκείνου του αγώνα, από τα ριζοσπαστικά και μαχητικά του στοιχεία. Έτσι σκόπιμα αποκρύβουν πως το Πολυτεχνείο ήταν η κορύφωση του αγώνα πολλών αντιστασιακών μαχών που έδωσε το λαϊκό κίνημα κόντρα στο πείσμα των κομματικών γραφειοκρατιών του ΚΚΕ και του ΚΚΕ Εσωτερικού, και του ΠΑΚ μετέπειτα ΠΑΣΟΚ που καλούσαν από την πρώτη κιόλας μέρα στις 14 Νοέμβρη τους φοιτητές/τριες να εκκενώσουν το χώρο του πολυτεχνείου, διαδίδοντας πληροφορίες για επικείμενη άγρια καταστολή των συγκεντρωμένων και κατηγορώντας τους τελευταίους σε διάφορες στιγμές της εξέγερσης για τυχοδιωκτισμό και ανευθυνότητα. Το ΚΚΕ μέσω της ψεύτικης συντονιστικής επιτροπής αγώνα του πολυτεχνείου έφτασε μάλιστα να κατηγορήσει επίσημα στο φύλλο 8 της φοιτητικής εφημερίδας Πανσπουδαστικής, τους πρώτους φοιτητές που κατέλαβαν το χώρο του πολυτεχνείου ως προβοκάτορες και πράκτορες της ασφάλειας. Το έτερο ήμισυ της ανανεωτικής αριστεράς  ΚΚΕ εσ. (στη μετάλλαξη του ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ) είχε φάει και αναπαρήγαγε το παραμύθι του εκδημοκρατισμού (φιλελευθεροποίησης) της χούντας. Οι αγωνιστές κι οι αγωνίστριες του φοιτητικού κινήματος βάζοντας στην άκρη τις πολιτικές και κομματικές τους ταυτότητες κατάφεραν να σταθεροποιήσουν την κατάσταση και να λειτουργήσουν στο χώρο του πολυτεχνείου, αρκετές συνελεύσεις φοιτητικών συλλόγων, μία εργατική συνέλευση, ενώ την τελευταία μέρα φαινόταν σιγά σιγά πως στηνόταν και μια μαθητική. Όλες οι αποφάσεις για την εξέγερση λαμβανόταν μέσα σε αυτές τις συνελεύσεις με άμεση δημοκρατία, κόντρα στις κομματικές γραφειοκρατίες που προσπάθησαν να τις ελέγξουν ή να τις σταματήσουν.  Έτσι οι εξεγερμένοι του πολυτεχνείου θα αυτοοργανωθούν και θα δημιουργήσουν ραδιοφωνικό σταθμό, νοσοκομείο και εστιατόριο, ομάδες επιτήρησης, ομάδες προπαγάνδισης και ζύμωσης συνθημάτων κ.α. Μερικά από τα συνθήματα που ακούγονται και τις τρεις μέρες της κατάληψης είναι: «ΑΠΟΨΕ ΠΕΘΑΙΝΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ», «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ», «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΛΑΕ», «ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΑΫΛΑΝΛΗ», «ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΤΥΡΡΑΝΟ», «ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», «ΕΡΓΑΤΕΣ, ΑΓΡΟΤΕΣ ΚΑΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ», «ΛΑΕ ΠΕΙΝΑΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΑΣ», «ΛΑΕ ΠΕΙΝΑΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΚΡΕΜΑΣ», «ΛΑΕ ΠΟΛΕΜΑ ΣΟΥ ΠΙΝΟΥΝΕ ΤΟ ΑΙΜΑ», «ΛΑΕ ΞΕΚΙΝΑ, ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ ΑΠ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ», «ΕΣΑ-ΕΣ ΈΣ ΒΑΣΑΝΙΣΤΕΣ», «ΛΑΕ, ΛΑΕ Ή ΤΩΡΑ Ή ΠΟΤΕ», «ΕΞΗ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΚΕΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝΕ ΕΠΤΑ», «ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ», «Η ΧΟΥΝΤΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ», «ΚΑΤΩ Ο ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ», «ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ», «ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ», «ΔΕΝ ΣΕ ΘΕΛΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΠΑΡ’ ΤΟΝ ΠΙΘΗΚΟ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣ»

Παράλληλα δεκάδες χιλιάδες του λαού θα περάσουν από το χώρο ανταποκρινόμενοι στα καλέσματα τους,  προσφέροντας υλική βοήθεια (τρόφιμα, χρήματα, τσιγάρα, φάρμακα και κάθε λογής είδη για την ενίσχυση της κατάληψης), αλλά και συνεισφέροντας στις αντιστασιακές δράσεις μέσα και γύρω από το χώρο. Πολλές πορείες εναντίον της χούντας θα ξεκινήσουν από το πολυτεχνείο, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες θα συμμετάσχουν σε αυτές, θα στήσουν οδοφράγματα και θα συγκρουστούν με αστυνομία και στρατό με μοναδικό στόχο το πέσιμο της χούντας. Ομάδες  αντιχουντικών θα προσπαθήσουν να σαμποτάρουν τις τηλεπικοινωνίες της Χούντας, τα υπουργεία “Δικαιοσύνης”, και “Δημόσιας Τάξης”.

Οι συγκρούσεις με την αστυνομία το βράδυ της Παρασκευής 16 Νοέμβρη και το Σάββατο 17, δείχνουν τον ανατρεπτικό χαραχτήρα της εξέγερσης. Οι καταλήψεις των δημόσιων κτιρίων, οι επιθέσεις σε Τράπεζες και στην αστυνομία πόλεων δεν ήταν έργο προβοκατόρων. Ήταν ο αγώνας ενός λαού που αψήφησε τον φασισμό και πορεύθηκε στο δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης. Τα επόμενα χρόνια που οι εργαζόμενοι/ες, και η καταπιεσμένη νεολαία θα θελήσουν να πάρουν στα χέρια τους την οργάνωση των αγώνων τους, τα κόμματα θα χαρακτηρίσουν ξανά τις συνελεύσεις και τις αποφάσεις τους για τη δικαίωση των αιτημάτων του Πολυτεχνείου, ως έργο προβοκατόρων και τυχοδιωκτών. Οι καταλήψεις των εργοστασίων στα τέλη της δεκαετίας του ‘70, οι μαθητικές καταλήψεις σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, ο Δεκέμβρης του ‘08, και οι μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις του 2010 και του 2012 ενάντια στους αντεργατικούς και αντιλαϊκούς νόμους, οι σύγχρονες καταλήψεις εργοστασίων (ΒΙΟΜΕ, παλιότερα Τρικολάν στην περιοχή της Νάουσας, Κόκα Κόλα και λοιπά) αλλά και κτιρίων, σπιτιών κλπ με σκοπό την αυτοδιαχείριση του κοινού μας πλούτου, και την διασφάλιση βασικών αναγκών όπως η στέγαση και άλλα δεν είναι έργα τυχοδιωκτών και πρακτόρων. Είναι η απάντηση των “από κάτω” στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

Το Πολυτεχνείο κατέληξε στις μέρες μας να γιορτάζεται σαν Εθνική Εορτή με όλες τις διαστρεβλώσεις, τις εορταστικές εκδηλωσούλες, τα πομπώδη λόγια, και υποσχέσεις από πολιτικούς, τη συγκίνηση των καθηγητάδων και των ψευτοδιανοούμενων, τους ψευτοθρήνους και τα μυξοκλάματα για τους νεκρούς του. Το Πολυτεχνείο δεν είναι μνημόσυνο, αλλά κρατιέται ζωντανό μέσα στους αγώνες, όλων όσων ανυποχώρητα δίνουν μάχη για το γκρέμισμα κάθε νόμου, κάθε μνημονίου που βάζει σε γύψο τις ανάγκες και τις ελευθερίες μας. Το Πολυτεχνείο είναι η υπόσχεση των αγωνιστών/τριών που χτίζουν μέσα στις σχέσεις τους μία νέα κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Είναι η δημοκρατία στα εργατικά μας σωματεία, στις συνελεύσεις μας, στις απεργίες μας, στους κοινωνικούς χώρους μας και στα οδοφράγματα μας, εκεί που η ιστορία πάντα γιορτάζει τη γέννηση, του νέου, του πραγματικού δίκαιου κόσμου των “από κάτω”, των προλετάριων του κόσμου.

Οι αγώνες δεν δικαιώθηκαν για τους εργάτες/τριες και φοιτητές/τριες του Πολυτεχνείου. Πολλοί προσπαθούν να μας πείσουν πως η γενιά του Πολυτεχνείου ξεπουλήθηκε στο γιουσουρούμ. Εμείς ξέρουμε πως αυτοί που φαίνονται να συμβιβάζονται μετά το Πολυτεχνείο, είχαν ήδη διαγράψει την πορεία τους κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του ‘73. Το ίδιο έκαναν και αργότερα στους αγώνες μας,  και πιο πρόσφατα το Δεκέμβρη του ‘08, και στους αγώνες μέσα στα χρόνια της κρίσης. Όμως οι άνθρωποι του μόχθου, οι καθημερινοί δημιουργοί του πλούτου ανεξάρτητα από κομματικές και ιδεολογικές πεποιθήσεις, αυτοί που συγκρούστηκαν και συγκρούονται καθημερινά με την καταπίεση των αφεντικών τους, των νταήδων των κομμάτων, των κρατικών και κυβερνητικών διοικητών δεν συμβιβάστηκαν. Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν πει ακόμα στον ελλαδικό χώρο και διεθνώς την τελευταία τους λέξη.

Ένας νέος κόσμος γεννιέται βασανιστικά σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία χρόνια. Κι αυτό το μαρτυρούν τα εκατομμύρια των αγωνιστών/τριων  στη Λατινική Αμερική, την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική, οι χιλιάδες καταδίκες και βασανισμοί συναγωνιστών μας σε όλο τον κόσμο, από τα κράτη και τα αφεντικά, η αναγέννηση ενός εργατικού κινήματος βάσης χωρίς εργατοπατέρες, μακριά από το κράτος και την εργοδοσία. Τα πολλαπλά επίπεδα της πάλης των προλετάριων για το μεροκάματο, τη στέγη, το περιβάλλον, την απελευθέρωση της ζωής από το κεφάλαιο και το κράτος μαρτυρούν πως οι μέρες που έρχονται είναι οι δικές μας μέρες. Οι μέρες που οι νεκροί του Πολυτεχνείου, της μεταπολίτευσης, ο Αλέξανδρος, οι φυλακισμένοι μας εδώ και σε όλο τον κόσμο θα δικαιωθούν.

Το πολυτεχνείο επομένως ζει και το μήνυμα αυτό πρέπει οι δυνάστες μας να το καταλάβουν για τα καλά.

ab

σε μορφή pdf

Νοέ 02

Συνδικαλισμός όπως Σύγκρουση

Γίνεται ο συνδικαλισμός να φοβίζει τα αφεντικά, να μεγαλώνει την δύναμη των εργαζόμενων και να αναγκάζει το κατασταλτικό σύστημα, δικαστικό και αστυνομικό, να αναλάβει δράση προς συμμόρφωση; Eίτε λέγεται Ελευθεριακός ή Αναρχοσυνδικαλισμός είτε Βάσης o πραγματικός συνδικαλισμός καθιστά τον ίδιο τον εργαζόμενο υπεύθυνο για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων του μέσα από συλλογικές διαδικασίες. Με αυτοοργάνωση μέσα από σωματεία ή διακλαδικές συνελεύσεις και με όπλο την αλληλεγγύη ανάμεσα σε διαφορετικούς κλάδους δημιουργεί αγώνες μαχητικούς που δεν συμβιβάζονται. Αυτό ακριβώς φοβάται κάθε αφεντικό μικρό ή μεγάλο και για αυτό φτάνουν να απειλούν με μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμιση και εκβιασμό. Αυτή η δύναμη που έχουμε αναγκάζει το κράτος να ενεργοποιήσει εισαγγελείς και αστυνόμους υπό τις εντολές των εκάστοτε εργοδοτών.

redblack-smallΑυτό συνέβη και στην περίπτωση των μαγαζιών «Βοτανοπωλείο» και «Σαλαντίν» στα Πετράλωνα και στον Κεραμεικό αντίστοιχα. Αφού απολύθηκαν 4 εργαζόμενοι για την συνδικαλιστική τους δράση στη συνέχεια στοχοποιήθηκε και το ίδιο το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων για τις δράσεις που οργάνωσε και την αλληλεγγύη που έδειξε. Στον αγώνα που ξεκίνησε το Σωματείο για την επαναπρόσληψη και την πληρωμή των δεδουλευμένων ανταποκρίθηκαν αρκετοί ακόμα εργαζόμενοι ειδικά του Σαλαντίν αφήνοντας την εργοδοσία μόνη της  με μονόδρομο την επαναπρόσληψη. Κι όμως τα αφεντικά αποφάσισαν να αφήσουν άνεργους και τους υπόλοιπους 12 εργαζόμενους του μαγαζιού κλείνοντας το και πουλώντας το, ξεκινώντας και παράλληλα μια επίθεση με μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμιση και απόπειρα εκβιασμού. Οι μηνύσεις είχαν σαν στόχο όχι μόνο τους απολυμένους αλλά και επιπλέον μέλη του Σωματείου. Η εισαγγελία έκρινε πως η αλληλεγγύη και συνδικαλιστική δράση όχι μόνο δεν πρέπει να προστατεύονται αλλά πως θα πρέπει να τιμωρηθούν και παραδειγματικά. Το δικαστικό σύστημα με τις υποδείξεις της αστυνομίας προσπαθεί να αποδείξει πως η διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας μπορεί να διωχθεί ως «απόπειρα εκβίασης με σκοπό οικονομικό όφελος», η έκφραση της αλληλεγγύης να διωχθεί ως «απόπειρα πρόκλησης βλάβης» και η οργάνωση των εργαζομένων σε πραγματικά σωματεία ως «σύσταση και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση».

 

redblack-small

ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΑΦΕΝΤΙΚΟ
ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΚΡΑΤΙΚΟ Ή ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟ ΤΣΙΡΑΚΙ ΤΟΥ
ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΑΣ
ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ
Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση
Αθήνας | Ημαθίας | Θεσσαλονίκης | Ιωαννίνων

 

Οκτ 27

ΕΣΕ Κλαδική Εκπαιδευτικών: Στο σχολείο της χειραφέτησης, κανένα παιδί δεν περισσεύει.

14595563_1733629163629097_9215336320403848597_n“[…] ένα σχολείο της χειραφέτησης […] θα έχει σκοπό να βγάλει απ’ τα κεφάλια των ανθρώπων ό,τι τους διχάζει (θρησκεία, ψεύτικες ιδέες για την ιδιοκτησία, την πατρίδα, την οικογένεια κλπ) για να κατακτήσουν την ελευθερία.”

Φρανσίσκο Φερρέρ, αναρχικός παιδαγωγός, ιδρυτής του Μοντέρνου σχολείου

 

Στην αρχή ήταν ένα προάστιο της Θεσσαλονίκης, ύστερα ένα χωριό στην Ήπειρο, τώρα μια μικρή πόλη της Ημαθίας. Ποια θα είναι η επόμενη μικρή ή μεγάλη τοπική κοινωνία που θα ξεράσει το ρατσιστικό της δηλητήριο σε βάρος των παιδιών των προσφύγων; Ποιοι θα είναι οι επόμενοι νοικοκυραίοι που θα φοβηθούν τον συγχρωτισμό των βλασταριών τους στο σχολείο με παιδιά που έφυγαν από εμπόλεμες ζώνες, διέσχισαν τη θάλασσα και βρέθηκαν να ζητούν άσυλο στοιβαγμένα στα στρατόπεδα εξαθλίωσης του πολιτισμένου κόσμου μας; Και πότε όλοι οι υπόλοιποι, όσοι αντιλαμβανόμαστε ότι ο εχθρός είναι αλλού, θα τους κλείσουμε οριστικά πίσω στις τρύπες τους;

Σαν να μην έφταναν όλοι αυτοί, ακόμα και κάποιοι δάσκαλοι, η ντροπή του κλάδου, διατυμπανίζουν τις φασιστικές τους αντιλήψεις, κατεβαίνοντας για δεύτερη φορά σε συνδικαλιστικές εκλογές με εθνικιστικά ψηφοδέλτια που στηρίζονται ανοιχτά από τη Xρυσή Αυγή.

Την ίδια στιγμή που η κρίση έγινε ευκαιρία για τα αφεντικά και το κράτος να ισοπεδώσουν τις εργατικές κατακτήσεις των τελευταίων 100 χρόνων, οι ρατσιστικές και φασιστικές αντιλήψεις διαχέονται σε όλες τις κοινωνικές τάξεις, ξυπνώντας τα πιο αντιδραστικά και χυδαία ένστικτα. Ο κοινωνικός εκφασισμός βολεύει τα αφεντικά, αφού κάποιοι άλλοι, οι πιο αβοήθητοι και κατατρεγμένοι, στοχοποιούνται ως υπεύθυνοι για τα κοινωνικά δεινά. Οι διαχωρισμοί με βάση το έθνος, τη φυλή, τη θρησκεία, τη σεξουαλική ταυτότητα είναι κατασκευασμένοι από τις εξουσίες ώστε να ξεχνάμε τη μόνη πραγματική σύγκρουση, την ταξική, τη σύγκρουση των εκμεταλλευόμενων με τους εκμεταλλευτές τους.

Η αριστερή κυβέρνηση, απ’ τη μεριά της, όχι μόνο δεν συγκρούεται με τον ρατσιστικό οχετό των νοικοκυραίων, αλλά δείχνει να καθοδηγείται απ’ αυτόν ως προς τις αποφάσεις που λαμβάνει. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς την απόφαση τα παιδιά των προσφύγων να αποκλείονται από τη φοίτηση τόσο στο κλασικό όσο και στο ολοήμερο πρόγραμμα των δημοτικών σχολείων και να πετιούνται μετά τις 4 το απόγευμα, σε τάξεις που προορίζονται μόνο γι’ αυτά ή ακόμα και μέσα στους καταυλισμούς, με δασκάλους συμβασιούχους και επισφαλείς, που θα προσλαμβάνονται μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων και Μ.Κ.Ο.;

Έχουμε συνείδηση ποιος είναι ο ταξικός εχθρός και ποιος μπορεί να γίνει σύντροφος στον αγώνα για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια. Με τους μετανάστες είμαστε μαζί σ’ αυτόν τον αγώνα. Θα αγωνιστούμε μαζί και για πλήρη πρόσβαση όλων των παιδιών στα δημόσια σχολεία, μαζί με όλα τα παιδιά, με μόνιμους δασκάλους και όση βοήθεια χρειαστεί για την εκμάθηση της γλώσσας και την αντιμετώπιση των ιδιαίτερων αναγκών τους. Για ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης όσο καιρό επιλέγουν ή είναι αναγκασμένοι να μείνουν εδώ.

Στο σχολείο που θέλουμε, το δημόσιο σχολείο της χειραφέτησης, κανένα παιδί δεν περισσεύει. 

Παλαιότερα άρθρα «